Ben

İki tepsi kurabiye yaptım bir gün, fırınım küçük olduğu için de biri kızarınca çıkardım, diğerini yerleştirdim. Yeşil bir tabak, bir kavanoz reçel alıp evin içerisinde uygun ışık ve fon için dolanmaya başladım. Şartlar olgunlaştığında minik kurabiyeleri çekmeye daldım, ne kadar sürdü bilmiyorum ama burnuma yanık kokusu geldiğinde artık çok geçti. İşte o zaman anladım, bunları yemekten öte fotoğraflamak için yapıyormuşum 🙂

Marie Antoinette’in “Ekmek bulamazlarsa pasta yesinler.” önerisini dikkate alır gibi yaşamam da bu sevgiden sanırım. Evde ekmek olmaz, maydanoz, soğan hiçbir şey olmaz ama un, şeker ve yumurta her daim mevcuttur. Bu nedenle sabahları pankek, krep öğle araları muffin akşamları da cheesecake’le geçirmişliğim oldukça sıktır.

Aslım, şehir plancısı ama kalbim kakaoda kalıyor, sürekli renkli şeyler ve esmer şeker almak istiyorum. Tezimi bırakıp bırakıp mutfağa koşup una bulanmak tek derdim. Bütün gün temizlik yaptıktan sonra her yere saçılan yumurta kabuklarını ve vanilya poşetlerini de önemsemiyorum. Bir kişinin işine yararsa tarifler ne mutlu bana…Fincanda kahve, ben yaptığım şeyleri tek başıma tüketemiyorum, beklerim 🙂